Knecht…
Jeremia 50 vers 31 en 32: “Zie, Ik zál u, overmoedige! spreekt de Heere, de HEERE van de legermachten. Want uw dag is gekomen, de tijd dat Ik u straffen zal. Dan zal de overmoedige struikelen en vallen en er is niemand die hem opricht.”
De wereldgeschiedenis van Genesis 1 tot en met vandaag wordt grotendeels bepaald door een paar dozijn narcistische machtswellustelingen: stoere kerels bovenop de apenrots. Zal ik er een paar noemen? Nebukadnezar, Herodes, Napoleon, Hitler, Stalin, Lenin, Bouterse, Poetin, Erdogan, Netanyahu, Trump, Taghi, Wilders… allemaal kerels, zie je dat? Die gorilla’s slaan zich met luid geroffel op de borst: “Ik ben de grootste en de sterkste!” Wat bezielt die potentaten? Tunnelvisie: ikke, ikke, ikke! Ík heb gelijk, ík ben de beste… Kijk eens naar de huidige binnenlandse politiek: blufpoker en Russisch roulette in één: wie het eerst met zijn ogen knippert wordt afgemaakt. En de taal die ze daar in Den Haag bezigen! Als ik vroeger zo tegen mijn zussen deed, kreeg ik een draai om mijn oren!
We wijzen weer eens naar anderen, dat doen we graag, dan lijken we zelf beter. Deze keer naar verknipte despoten, maar neigen we allemaal soms niet in die richting? We blazen zo op z’n tijd allemaal graag wat hoog van de toren, toch? Maar oei, wat kunnen we dan diep vallen! Of vind je dat het wel meevalt? Eh, even een vraagje: ben je weleens trots? Op je huis, je werk, je auto, je kinderen, je lichaam, je vriendelijkheid, je geestigheid, je leeftijd, je haardos, je belangstelling voor anderen, of empathie, zoals dat tegenwoordig heet?
Je mag best een keer trots zijn op jezelf, maar maken we er soms geen afgod van? Ja precies: tunnelvisie, dat gevaar ligt altijd op de loer!
Lang geleden, tijdens mijn militaire dienst bij de stoottroepen, was ik trots op mijn taaie lichaam en mijn doorzettingsvermogen: mijn maten konden op mij rekenen! Oei, oei!, ik moest nog veel leren! Door de ziekte van Pfeiffer, die me lichamelijk en psychisch sloopte en depressies die me daarna overkwamen, leerde ik dat er maar íets met onze gezondheid of status hoeft te gebeuren en je wordt héél klein: je zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis stort in! Door een ernstige en pijnlijke rugblessure leerde ik dat lichaam en geest twéé zijn en dat je door hevige pijn gevangen kunt zitten in je éigen lichaam… oei, oei! En nu ik moet ik uitkijken dat ik niet trots word op alles wat ik meegemaakt heb!
Ik noemde wat tirannen die wel érg de plank misgeslagen hebben, maar wij? Ik denk aan het doopformulier: “In zonden ontvangen en geboren…” Ontleend aan Psalm 51 vers 7.
Als ik beelden van een oorlog zie, dan kan ik me niet voorstellen dat ík daartoe in staat zou zijn, maar waarom eigenlijk niet? Ben ik beter dan die soldaten? Ben ik beter dan de beesten die… vul maar in wat er tijdens oorlog en anarchie áltijd gebeurt!
Ik zag op tv een slachtoffer van kindermisbruik: macht over een kind… wat daarmee kapot gemaakt wordt… door die eerzame oom, die zware broeder, die aardige neef… ben ík beter? Of schuilt dat kwaad, die machtswellustlust ook in mij… “In zonden ontvangen en geboren...”
In Jesaja 42 vers 1 en 2 lees ik: “Zie, Mijn Knecht, Die Ik ondersteun, Mijn Uitverkorene, in Wie Mijn ziel een welbehagen heeft; (…) Hij zal niet schreeuwen, Hij zal Zijn stem niet verheffen, Hij zal Zijn stem op straat niet laten horen.”
Wij moeten knecht worden, zoals Jezus: knecht van God én knecht van elkaar!
Ja precies, die twéé geboden!
“Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.”
Nu ik nog…