Vakantie 3: Zondag…
Exodus 20 vers 8: “Gedenk de sabbatdag dat u die heiligt…”
Wij rijden nooit op zondag met de camper. Dat stamt van een oude traditie uit onze jeugdjaren in de binnenvaart: wij voeren nooit op zondag. Mijn vader was daar consequent in: ooit bleven we op zaterdagavond als eerste over voor een sluis in Gent. Onze buurman vroeg: “Zullen we morgenochtend opschutten en boven de sluis zondag houden?” Mijn vader antwoordde: “Nee, wij varen niet op zondag, dus we schutten ook niet op zondag.” De buurman besloot toen ook te blijven en we hebben er zondagsmorgens gezellig koffie gedronken.
Wij houden in de camper dus zondag. We trekken wat nettere kleren aan, nee: geen stropdas, dat is weer wat overdreven. We houden op die manier de zondag ‘apart’, we luisteren naar een cd van een kerkdienst, meestal een ‘gouwe ouwe’. Gek? Ouderwets? Wij vinden van niet! We zijn het aan onze God verplicht, zie één van de tien geboden, hierboven!
Wat mag nou wel en wat mag niet op zondag? Een lastige vraag met veel mogelijke antwoorden! Ik kan me niet herinneren dat er in mijn jonge jaren ooit discussies over waren. Trouwens met ónze kinderen ook niet. We gingen bijvoorbeeld wel wandelen of fietsen, maar niet zwemmen of schaatsen. Eigenlijk hoor je in je hart wat wel kan en wat te ver gaat: dat is je geweten, gevoed door de Heilige Geest!
In Romeinen 2 vers 12 tot 24 heeft Paulus het over heidenen, dat zijn wij dus. Hij schrijft onder andere: “Zij tonen dat het werk van de wet geschreven is in hun hart. Daar getuigt ook hun geweten van…” Lees die verzen maar eens na.
Paulus schrijft niet precies voor wat wel en wat niet mag, hij leert ons zelfs dat het strakke wettische niet goed is. De discipelen plukten aren en Jezus genas zieken op de sabbat. Nee, ik schrijf niet: ‘ze deden maar wat’, want ze ontheiligden de dag des HEEREN nooit!
Er schoot me een voorbeeld te binnen hoe de Heilige Geest in ons geweten kan werken: mijn zwager en ik gingen eens met beider kinderen op zondagmiddag vanaf oma een luchtje scheppen. We kwamen al wandelend bij het Witte Huis terecht. Nee, niet in Washington, maar in die Rotterdam. De kaden zijn daar in de zomer vol met terrassen en we kwamen, zoekend naar een weg om bij de kubuswoningen te komen, onverwacht tussen de tafeltjes en stoeltjes met drinkende klanten en rondsnellende kelners terecht. Ik kreeg ineens de schrik en dacht: wegwezen hier, dit is niet goed! Dat was de Heilige Geest, die mij waarschuwde!
Vind je dat ik overdrijf? We beluisterden zojuist een preek van onze wijkpredikant. Hij las onder andere uit Hooglied 5: “…de stem van mijn Liefste, Die aanklopte.” Moet ik de preek voorkauwen of kun je zelf bedenken welke kant het opging?
Hierboven staat: “Gedenk de sabbatdag dat u die heiligt.” Het gaat eigenlijk om God! God ís heilig en God móeten we heiligen, dat zijn we aan Hem verplicht!
Die preek ging over de twaalfjarige Jezus in de tempel: Jozef en Maria waren Hem al een dag kwijt, voordat ze dat ontdekten. Ze vroegen de omstanders: “Heb jij Jezus gezien?” “Nee, nu je het zegt…”. Niemand miste Hem!
En jij? Toch maar doen, juist de sabbat?
Tot Gods eer en… ons welzijn., want zeg nou zelf:
het is toch heerlijk: een dag apart voor God en verder even niets?
De sabbat is gemaakt voor de mens,
de mens niet voor de sabbat.
Heerlijk, toch?