Advent…
Lucas 1 vers 31: “En zie, u zult zwanger worden en een Zoon baren en u zult Hem de naam Jezus geven.”
Hierboven staat ‘advent’ de meesten van ons weten wel wat het betekent. Volgens van Dale: “1 De vier weken voor Kerstmis door de kerken gewijd aan de gedachtenis van de naderende komst des Heeren.” De spijker op z’n kop! En daar laat ik het even bij wat betreft dat woordenboek.
Maria zal zich een hoedje geschrokken zijn, ze had ineens de engel Gabriël aan de keukentafel zitten. Hij had groot nieuws voor haar: dat staat in de Bijbeltekst hierboven: ze was in blijde verwachting! Natuurlijk denk ik dan aan onze eigen blijde verwachting: van onze kinderen, alweer meer dan 35 jaar geleden. Natuurlijk waren we blij!
Maria moest nog aan het idee wennen, ze had nog nergens op gerekend, ze had niet eens gemeenschap met een man en ze vroeg niet voor niets: “Hoe zal dat mogelijk zijn…” Jozef schrok in eerste instantie ook van het bericht. Pas nadat God het in een droom uitgelegd had, begreep hij wat de bedoeling was.
Maria was snel aan het idee gewend: “Mij geschiede naar Uw woord.” Toen was ze écht in blijde verwachting. Zwanger: het is zo mooi, zo wonderlijk, zo prachtig om mee te maken! Ik weet nog dat Sophie zei: Voel eens hier aan mijn buik”, of “kijk eens hier.” Dan voelde of zag je de baby schoppen… Zwangerschap en geboorte: het grootste wonder van Gods wonderbare schepping én het grootste geschenk dat we mogen ontvangen! Tenminste, als het voor je weggelegd is. Als je niet… tja, dat kan heel moeilijk zijn!
Ik was nog niet klaar met het woord ‘advent’, in mijn onvolprezen woordenboek der Nederlandse taal staat nog iets: “2 (fig.) nadering en eerste begin.” Dat vind ik wel erg vaag. Het was even zoeken, uiteindelijk vond ik op een site van de EO het volgende: “Minder bekend, maar minstens even belangrijk, is dat de adventstijd ons ook wil richten op de nog te verwachten komst van Christus: Zijn wederkomst. Ook dat is altijd een belangrijk onderdeel geweest van de adventsverkondiging.” Kijk dat bedoel ik: het is prachtig om de geboorte van Christus te gedenken, maar we moeten er ook rekening mee houden dat Jezus eens terugkomt! Ook dat is advent: blijde verwachting! Of?
In Mattheüs 24 vers 32 en 33 staat over de tekenen der tijden: “Leer van de vijgenboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak al zacht wordt en de bladeren uitspruiten, dan weet u dat de zomer nabij is.” Dat vind ik net zoiets als onze ‘blijde verwachting’: het schoppen van de ongeboren baby! Dat zijn ook ‘tekenen der tijden’!
Wij trapten er toch nog in, met zo’n toeter van een buik! Sophie was niet zo lekker, toen knapte ze weer op, daarna kreeg ze wéér van die rare krampen, “Ik zal twee weken voor de datum toch geen buikgriep krijgen?” Echt pas uren later zei ik: “Je zult toch geen weeën hebben? We hadden de tekenen der tijden níet in de gaten, hoe onbenullig kun je zijn!!
Ik móet daarom de vraag stellen over die tweede betekenis van advent: zijn wij in blijde verwachting? Zijn wij gereed voor de wederkomst van Jezus? Zijn we bereid?
Of heb je nog een lange bucketlist die je eerst nog af wil vinken?
We kregen zondag in de kerk een indringende vraag over advent:
“Wachten wij op God, of wacht God op ons?”
Ik dacht: misschien wacht Jezus,
voordat Hij wederkomt…
op…